:


'

" , -", (07/6/2015)

Στην ηλικα των 8 ως 12 ετν,  το ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ δε μπορε και δε πρπει να ειναι κτι περισστερο απο ΠΑΙΧΝΙΔΙ. Πολλο γονες το ξεχνον αρκετς φορς, με αποτλεσμα να εμφανζονται ανεπιθμητες συμπεριφορς και φαινμενα που καμμι σχση δεν χουν  με το φερ-πλι και τα ιδεδη του αθλητισμο. Το αποτλεσμα φυσικ εναι να προκαλονται σχημες , αρνητικς σως και καταστροφικς συνεπειες στο χαρακυρα κιαι στην ψυχ των παιδιν.
Στο ποδσφαιρο δυστυχς σμερα υπρχει υπερβολικ πεση στα παιδι. Θεωρ τι στην παροσα φση εναι το σημαντικτερο πρβλημα στον τομα των υποδομν και στη λειτουργα των ακαδημιν. Προφανς κι εναι παγκσμιο πρβλημα αλλ εμες οι  Ελληνες χουμε το μεγαλτερο: ο γονις ξρει τα πντα, εναι προπονητς, διαιτητς, γυμναστς ακμα και φυσικοθεραπευτς.
Σαφς δεν εναι λοι οι γονες πιεστικο και  παρεμβαστικο κι ακμα λιγτεροι παρεκτρπονται. Ομως εκενοι που παρεξηγον το ρλο τους και  "ξεφεγουν" δημιουργον αφρητα προβλματα και πληγνουν το θλημα αλλ κυρως τα παιδι. Δημιουργον σγχιση κι ριδες με τους προπονητς. Τα παιδι τρχουν στα γπεδα για να χαρον κι αρχζουν να μην αισθνονται καλ. Ετσι οι πισεις και οι υπερβολικς αντιδρσεις των γονων προκαλον κι λλες συνπειες και σως την πιο οδυνηρ, οπτε και πολλο νεαρο σε ηλικα 17-19 ετν, σταματον το ποδσφαιρο. Μλιστα το φαινμενο αυτ εναι πρα πολ συχν μεταξ των παιδιν (κατ τεκμριο απο τα πιο ταλαντοχα) που εντσσονται σε ηλικα 12-14 χρονν στις ομδες υποδομν των μεγλων ΠΑΕ. Κολακευμνοι εν πολλος οι γονες απο την πρταση και την νταξη του παιδιο τους στην επνυμη "μεγλη" ομδα κνουν μεγλα  (νειρα) σχδια για το μλλον του και καλλιεργον υψηλς προσδοκες οι οποες αρκετς- αν χι τις περισστερες- φορς διαψευονται  ταν ρχεται η στιγμ της αλθειας δηλ. στην ηλικα τω 17-20 ετν που συνθως στην καλτερη περπτωση βρσκονται ως "δανεικο" σε κποια ομδα χαμηλτερης δυναμικς κατηγορας και στην χειρτερη αφνεται στην τχη του με ,τι αυτ συνεπγεται...
Το θμα των προσδοκιν των γονων και πς επηρεζουν την αθλητικ επδοση των παιδιν τους, αποτελε πια μια ανοιχτ πληγ στον σγχρονο αθλητισμ.  Αυτ συμβανει τις περισστερες φορς γιατ η φιλοδοξα του γονιο εναι να εκπληρσει τις επιθυμες τις δικς του και να "βγλει" τ'  απωθημνα του μσω του παιδιο του.
Τα παιδι μας δηλαδ εναι η ναρκισιστικ προκταση του εαυτο μας. Θλουμε παντα το καλτερο  γι αυτ γιατ αποτελον τον καθρφτη μας. Επσης  ρλο παζχει και το λιφσιλ της εποχς λοι θλουν να γνουν τα παιδι τους κτι σαν τον Μσι, τον Πικ  και τον Ινιστα. Ετσι λοιπν πιζουν και δεν εναι υποστηρικτικο και θελ τους γνονται παρεμβατικο και γι αυτ τα παιδι κουβαλον ενα φορτο που χει να κνει με τις προσδοκες των γονων.
Εχοντας υπψη λες αυτς τις επισημνσεις και προβληματισμος ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ορισμνες ιδες προτσεις κι - ας μου επιτραπε- συμβουλς μσα απο την συστηματικ ενασχληση την πολχρονη εμπειρα και τα δικ μου προσωπικ λθη γρω απο αυτ το τσο ευασθητο θμα. Πιστεω πραγματικ οτι  μπορον να βοηθσουν πολ ουσιαστικ την ΣΧΕΣΗ και την ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ των ΓΟΝΕΩΝ με τους ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ, κυρως μως μπορον να κνουν πιο νετη και πιο μορφη την  "ποδοσφαιρικ ζω" των παιδιν τους.
Ετσι λοιπν:
-  Ενθαρρνεται το ΠΑΙΔΙ να παζει ποδσφαιρο, αλλ σε καμα περπτωση μην το ΠΙΕΖΕΤΕ να ασχοληθε περισστερο απο σο ΘΕΛΕΙ και ΜΠΟΡΕΙ (προσοχ χι περισστερο απ' σο αρμζει κι επιβλλεται πο την ηλικα του...) Μην ξεχντε ποτ οτι πριν απ' λα ο σκοπς της δραστηριτητας εναι η ευχαρστηση και η διασκδαση και μετ η απδοση και το σκορ.
- Επιβεβαιωθετε τι το παιδ σας γνωρζει τι ετε χσει, ετε κερδσει, εται παξει καλ, ετε χι ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΑΓΑΠΑΤΕ . Φρονστστε μλιστα και να του το λτε και να του το δεχνετε.
- Μην τσιγκουνεεστε τα "ΜΠΡΑΒΟ" στο παιδ σας ταν θα χει καλ απδοση χωρς ωστσο να το δοξσετε υπερβολικ. Απο την λλη, μενετε ψχραιμοι μετ απο μια ττα μετ απο μια σχημη απδοση του παιδιο. Κνετε προσπθεια να του ανεβσετε το ηθικ. ΕΠΑΙΝΕΣΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ επειδ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ.
- Μην στερετε απο το ΠΑΙΔΙ το ποδσφαιρο για να το τιμωρσετε , αν η συμπεριφορ του δεν σας ικανοποιε.
- Πηγανετε να το δετε να παζει , υποστηρξτε την ομδα του, αλλ αφστε τον προπονητ να διευθνει τους πακτες. Μην παρνετε οτε την θση οτε το ρλο του. Παρακολουθστε απο μακρι και χωρς σχλια τις προσπθεις του ετε στην προπνηση ετε στους αγνες. Μην προσπαθετε να του αποστται την προσοχ απο τον προπονητ του γιατ το πιο πιθαν ειναι να του δημιουργσει σγχιση με αποτλεσμα να πφτει η απδοσ του.
- Κατ την διρκεια των αγνων μην υιοθετεται σχημες συμπεριφορς με φωνς, χειρονομες και βωμολοχες. Σεβαστετε τον διαιτητ, την ομδα, τους λλους γονες τον αντπαλο και προς θεο μην συγκρνετε το ΠΑΙΔΙ σας με τους συμπακτες του. Αντθετα δστε μφαση στις προσπθειες που κνει που πρπει να κνει για να βελτιωθε.
- Να χετε εμπιστοσνη στον προπονητ. Να μην σχολιζεται τις αποφσεις του (στω κι αν διαφωνετε που εναι θεμιτ κι αναμενμενο...). Μην αμφισβητετε την τεχνικ του κατρτιση και την ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ του. Αν μως συμβανει κτι ττοιο διακψτε αμσως  την συνεργασα αλλξτε ποδοσφαιρικ περιβλλον στο παιδ σας. Η αμοιβαα εμπιστοσνη κι εκτμηση εναι εντελς απαρατητες προποθσεις για μια σωστ συνεργασα.
- Συζητστε (στον κατλληλο χρο και χρνο) με τον προπονητ, τους προβληματισμος, τις απψεις και τα ενδεχμενα παρπονα διαφωνες που μπορε να χετε, πντα μως με ρεμο και φυσικ τρπο και κυρως με διθεση να ΑΚΟΥΕΙ ο νας τον λλο.
- Και το τελευταο και σως το πιο σημαντικ : φροντστε συστηματικ και με συνπεια για την τρηση της επιβαλμενης ΕΞΩΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ συμπεριφορς του παιδιο σας, εναι εξαιρετικ σημαντικ να καταλβουν οσο γνεται πιο γργορα οσα παιδι θλουν να ασχοληθον , οτι το ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ εναι ενα πολ απαιτητικ θλημα και χρειζεται να αφοσιωθε κανες σ' αυτ με ΠΑΘΟΣ και ΑΓΑΠΗ. Το ποδσφαιρο εναι δυνατν να γνει τρπος  ζως αφου μπορε να αλλξει τον τρπο που σκπτονται και τον τρπο που συμπεριφρονται. Οταν το παιδ ασχοληθε συστηματικ με το ποδσφαιρο δεν θ' αργσει να κολλσει... Στη συνχεια το θλημα θα τον οδηγσει αυτματα σ ενα νο τρπο ζως. Σχεδν χωρς να το καταλβει, αρχζει να προσχει πολ περισστερο την διατροφ του, την σκηση του , τον πνο του, ακμη και την καθημεριντητ του. Ουσιαστικ δηλαδ  το ποδσφαιρο με την προδο του χρνου κι εκ των πραγμτων κνει το  παιδι πιο πειθαρχημνο.
Κατ συνπεια, η επμονη κι αυστηρ (ορισμνες φορς) καθοδγηση του ΠΑΙΔΙΟΥ για την απκτηση αθλητικν συνηθειν και προτπων ΕΝΤΟΣ κι ΕΚΤΟΣ (κυρως) γηπδων μπορε και πρπει να αποτελσει την καλτερη ΣΥΜΒΟΥΛΗ και την μεγαλτερη ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ στην ποδοσφαιρικ κι εν γνει αθλητικ αλλ και (γιατ χι...) κοινωνικ προδ του.
 Αγαπητο φλοι, τελικ το θλημα του ποδοσφαρου μπορε να γνει ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ. Ενα μθημα που διδσκει ουσιαστικ τρια πργματα:πρτον ΔΟΥΛΕΙΑ, δετερον ΔΟΥΛΕΙΑ  και τρτον ΔΟΥΛΕΙΑ. Δουλει μως και μσα κι ξω απο το γπεδο, χωρς φτηνς δικαιολογες κι εκολη μετθεση ευθυνν (φτανε πντα οι λλοι) γιατ πως  προσφυς χει λεχθε οι δικαιολογες φρνουν (γεννον) ττες για αποτυχες.  
Ο μεγλος στχος απο την ενασχληση του παιδιο με το ποδσφαιρο εναι να βελτιωθον (τα παιδι) ως ΑΘΛΗΤΕΣ και κυρως ως ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Ο καλτερος τρπος για να επιτευχθε κτι ττοιο- κατ την ποψ μου- εναι τι η βασικ επιδωξη ,μριμνα και φροντδα των ΓΟΝΕΩΝ δεν πρπει να εναι για το αποτλεσμα (σκορ) τσο (χωρς να παραβλπουμε τα ντονα συναισθματα που προκαλε...)σο για την απδοση, την συμμετοχ, την συμπεριφορ και προπντων και κυρως για την ΧΑΡΑ που βινουν (αισθνονται) τα παιδι μσα απο το παιχνδι.