Δεσμοί Αίματος

Επισκέπτες αυτή τη στιγμή:


'Αρθρο

"Κύρος Βασσάρας", Αναδημοσίευση απο "ΑΡΓΟΛΙΚΑ ΣΠΟΡ" (03/3/2010)

Το Σάββατο το απόγευμα, στο Πνευματικό κέντρο της Νέας Κίου, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ανθρώπους στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο πρώην διαιτητής Κύρος Βασσάρας, με τεράστια εμπειρία  και πολλές αναμφισβήτητα γνώσεις γύρω από τους κανονισμούς της διαιτησίας, προσπάθησε να ενημερώσει όλους τους –αρκετούς- ενδιαφερόμενους που παραβρέθηκαν, για τον σύγχρονο τρόπο που διαιτητεύουν σήμερα οι διαιτητές αλλά και για πλήθος άλλων πραγμάτων, που σίγουρα έκαναν όλους μας, πλουσιότερους σε κάτι…

   Μίλησε για λίγες αλλαγές, στους κανονισμούς. Για το πότε είναι πέναλτυ, κόκκινη κάρτα, οφ σάιντ και για άλλες λεπτομέρειες. Πράγματα άκρως διαφωτιστικά, αφού όλοι μας γινόμαστε κάθε Σαβατοκύριακο κριτές, πολύ αυστηροί μάλιστα, όλων εκείνων που προσπαθούν να σταθούν ανάμεσα στις δύο ομάδες και να απονείμουν δικαιοσύνη. Ένα έργο, εξ ορισμού πολύ δύσκολο το οποίο ελάχιστα αντιλαμβανόμαστε όλοι οι υπόλοιποι, αφού ο καθένας μας θεωρεί δίκαιο ότι τον συμφέρει, ενώ απαιτούμε πάντα από τον διαιτητή να βλέπει τα πράγματα από την δική μας οπτική γωνία…

   Αυτό που δεν μας δόθηκε η ευκαιρία να ρωτήσουμε τον Κύρο Βασσάρα, ήταν η αναγκαιότητα ύπαρξης όλο και περισσότερων ηλεκτρονικών μέσων, στην προσπάθεια να γίνονται  ελάχιστα λάθη, στην λήψη αποφάσεων. Σε μια αποστροφή του λόγου του, μίλησε για την άνεση όλων μας να εκφέρουμε άποψη για μια αμφισβητούμενη φάση, μετά από αρκετές επαναλήψεις στην τηλεόραση, πράγμα που δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει ο διαιτητής. Κατά συνέπεια, ο άνθρωπος που καλείται να αποφασίσει μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, ότι οι υπόλοιποι θα αντιληφθούν μετά από αρκετή ώρα, αδικείται εξ αρχής. Αρα, η χρήση όλο και περισσότερων μέσων, μάλλον στερεί τη γοητεία του ανθρώπινου λάθους, αυτό που όλοι ονομάζουμε με ευκολία, «πρόθεση», και αφαιρούμε από το ποδόσφαιρο ένα βασικό στοιχείο, το οποίο έχει προσφέρει στον βασιλιά των σπορ, άπειρες συγκινήσεις και έχει προκαλέσει ώρες συζητήσεων.

   Ποιος μπορεί να ξεχάσει το γκολ της Αγγλίας στον τελικό του ’66 κόντρα στη Γερμανία; Το γκολ της Γερμανίας επί της Ουγγαρίας στον τελικό της Βέρνης το ’54; Τον Ούγγρο Παλοτάυ στον αγώνα Ολυμπιακού- Αντερλεχτ στην Πάτρα; Τον Μίχα, στον αγώνα Τσελ΄συ- Ρεάλ το ’70 στο Καραισκάκη; Απειρες λάθος αποφάσεις, που στέρησαν κάτι σε μια ομάδα και πρόσφεραν κάτι σε μιαν άλλη, αλλά που έδωσαν στους φιλάθλους αφορμή για συγκινήσεις, κουβέντες και έγραψαν ιστορία. Πρόσφατα, είδαμε ένα γκολ οφ σάιντ της Μπάγερν και ένα χέρι του Ανρύ στον αγώνα Γαλίας- Ιρλανδίας, που στέρησε από τους Ιρλανδούς τη συμμετοχή τους στο Παγκόσμιο κύπελο…

   Δεν επιθυμεί κανείς την αδικία. Δεν θέλει κανείς τις γκρίνιες και τους διαπληκτισμούς. Αλλά, στο βάθος του χρόνου, οι φίλαθλοι, ζουν με την αναμονή του λάθους. Που συνυπάρχει μαζί με την ανθρώπινη ανάσα, με την ανθρώπινη σκέψη και θέληση για επικράτηση, που συμβαδίζει με την ανθρώπινη εξέλιξη και ζει ταυτόχρονα με την αναζήτηση του δικαίου και της αλήθειας. Γι αυτό και όλοι, παρασκηνιακά προσπαθούν να προσεγγίσουν αυτό που δημοσίως κατηγορούν….