:


'

" ", (12/3/2011)

H ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ εναι η επιστμη των αριθμν, των δεδομνων. Στο ποδσφαιρο ωστσο η στατιστικ εχει σχετικ σημασα γιατ αρκετς φορς αυτοδιαψεδεται. Μια ομδα σ’ ενα παιχνδι μπορε νχει κατοχ μπλας ακμη κι 80% και στο τλος να βρσκεται χαμνη.

Αρα στο ποδσφαιρο τα στατιστικ δεδομνα σχετικ αξα χουν. Και ββαια ο πιο σημαντικς λγος γι’ αυτ, εναι γιατ το ποδσφαιρο εναι θλημα ευφυας, στρατηγικς. Το ποδσφαιρο δεν εναι μνο ταχτητα, δναμη, αντοχ, τεχνικ, τακτικ. Πρα απο αυτ καλτερα, πνω απ’ αυτ που ασφαλς χουν την δικ τους αξα και σημασα, ειδικ για το θλημα του ποδοσφαρου, και ειδικτερα σε παιχνδια μεγλου ενδιαφροντος (γητρο και χρμα...) αυτ που “μετρει” τις περισστερες φορς εναι η ψυχικ δναμη, το πθος και η θληση των παικτν για την νκη. Δηλαδ, μ’ λλα λγια η ψυχολογικ προτετοιμασα κι ετοιμτητ τους.
Το ποδσφαιρο εναι περπλοκο κι εμπεριχει πρα απο τις μχες σμα με σμα, συνεχες αντεγκλσεις, δηλσεις, ενσεις ηθικο, παραδσεις, ιστορικς αναφορς, ΚΙΝΗΤΡΑ (πριμ, βραβεα κτλ). Για παρδειγμα μια σντομη αλλ εμπνευσμνη ομιλα που θα μιλσει στις καρδις των παικτν μπορε να υποκαταστσει μια ριστη τακτικ που δεν διατυπθηκε. Ετσι λοιπν  η στατιστικ μπορε να βγζει πριν, κατ, αλλ και μετ απο ενα παιχνδι νικτρια την μια ομδα στους αριθμος, μως οι ποδοσφαιριστς που δεν εναι αριθμο αλλ νθρωποι αποδεικνουν οτι στο γπεδο υπερισχουν λλες αξες. Γι’ αυτ υπρχουν παιχνδια που τα κερδζουν (τα “κλβουν” θα λγαμε καλτερα) ομδες που αγωνζονται για να μην χσουν.... που δνουν εσκεμμνα χι το γπεδο και την κατοχ της μπλας στον αντπαλο και περιμνουν να χτυπσουν στις αντεπιθσεις.
Ωστσο, λα αυτ αποτελον την μια πλευρ του φεγγαριο , τη μια ψη του νομσματος, δεδομνου οτι υπρχει και η λλη πλευρ, κατ τη γνμη μου, η πιο “φωτειν” , η πιο ενδιαφρουσα, η πιο προκλητικ και δσκολη αλλ και πιο επιτυχημνη αποτελεσματικ στην διρκεια του χρνου. Με λλα λγια, μπορε σ’ ενα παιχνδι να μην κερδζει η καλτερη ομδα κντρα στην λογικ των αριθμν και της στατιστικς και μλιστα αυτ συμβανει στο ποδσφαιρο συχντερα απο κθε λλο παιχνδι (το γιατ σως το αναλσουμε σε μια λλη ευκαιρα...) Ομως αν παρατηρσουμε προσεκτικ τις ομδες σε μια σειρ αγνων (π.χ. σ’ ενα πρωτθλημα) ττε νομζω πως κατ καννα η ομδα που η στατιστικ δεχνει οτι εναι καλτερη και πιο ποιοτικ θχει πιο επιτυχημνη πορεα σε σχση με την ομδα απο την οποα ενδεχομνως θα ηττηθε σ’ ενα παιχνδι. Αυτ εναι ττα που αφορ μνο στο αποτλεσμα κι χι στους στχους των  δυο συγκεκριμνων ομδων.
Χαρακτηριστικ παρδειγμα απο το πρσφατο Παγκσμιο Κπελλο στην Ν.Αφρικ. Την πρτη αγωνιστικ η Ελβετα που παιξε για να μη χσει κντρα στη ρο, στην εικνα και τη στατιστικ του αγνα, κρδισε την καλτερη (ποιοτικ) ομδα της Ισπανας. Η συνεχεια ββαια εναι σ’ λους μας γνωστ. Η Ισπανα στφθηκε παγκσμια πρωταθλτρια πετυχανοντας τον μεγλο ΣΤΟΧΟ, ενω η Ελβετα δεν πρασε καν στους 16, μνοντας στο ντος εντυπωσιακ αποτλεσμα του πρτου παιχνιδιο της. Επσης το διο συνβη με την Σερβα σε σχση με τη Γερμανα. Μπορε οι Σρβοι να κρδισαν το μεταξ τους παιχνδι αλλ ο χρνος (αλληλουχα αγνων) βαλε ξαν τα πργματα στη θση τους στλνοντας αυτος πρωρα στο σπτι τους και τους Γερμανος στην 3η θση του σπουδαιτερου ποδοσφαιρικο θεμσο.
Οι Ισπανο και οι Γερμανο πραγματικ υπερασπιστς της ιδας του “παζω για να κερδζω κι χι για να μην χσω” συναντθηκαν στον ημιτελικ και πρσφεραν στους ποδοσφαιρφιλους το καλτερο παιχνδι του Παγκοσμου Κυπλλου. Αξχαστο. Κρδισε η Ισπανα. Κανες δεν χασε. Ολοι κερδσαμε σ’ εκενο το παιχνδι. Αντθετα η Βραζιλα κντρα στο στιλ, στο ταπεραμντο, στην κουλτορα και στις παραδσεις της προτμησε να παξει συντηρητικ με το σκεπτικ ποιος κερδζει πουλει και η επιτυχα απο μνης της δεν χρειζεται ανλυση. Μ’ λλα λγια, διλεξε να μην παξει σαν Βραζιλα... γι’ αυτ κι απτυχε παταγωδς.
Αλλ και η Ολλανδα ενω σ’ λα τα προηγομενα παιχνδια της παιξε ποδσφαιρο “κατοχς και κυριαρχας” εντυπωσιζοντας, στον τελικ επλεξε να παξει ενα “μη παιχνδι” καταφεγοντας σε μαρκαρσματα και φουλ στο ριο της νομιμτητας και με την ανοχ του διαιτητ που σως δε θλησε να χαλσει τις ισορροπες απο νωρς. Παρ’ λα αυτ οι μισο Ορνιε εδαν την κτρινη κρτα και ενας πακτης αποβλθηκε- πολ ψηλ τμημα για την ομδα. Απο την λλη πλευρ, οι Ισπανο αν και αναγκστηκαν να καταφγουν στον “τρπο” παιχνιδιο των αντιπλων τους εν τοτοις τελικαδειξαν πσο οργανωμνη ομδα ταν , προσηλωμνη απλυτα στην φιλοσοφα και στο στιλ παιχνιδιο της. Ετσι λοιπν και η αρα του παιχνιδιο (ρντα) γρισε προς την ομδα που ποτ δεν σταμτησε να παζει για να κερδσει και γι’ αυτ τελικ η Ισπανα ταν η καλτερη ομδα του Παγκοσμου Κυπελλλου. ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ...
Για να φτσει στην επιτυχα στριξε το παιχνδι της σε δυο βασικ στοιχεα: Πρτον στην ΑΜΥΝΑ (μη κατοχ) που πεζαν οσο το δυνατ περισστερο και σχεδν μεσα τσι στε να κερδσουν τη μπλα οσο γνεται πιο γργορα και γι’ αυτ το καναν (το πρσινγκ) σ’ λα τα μκη και πλτη του γηπδου, ξεκινντας απο το μισ του αντιπλου. Δετερον στην ΕΠΙΘΕΣΗ (κατοχ) το σχεδιο ταν να μην “διαιρονται” ποτ αλλ να κρατον τον λεγχο του αγνα και να μεταθτουν τη δρση στη περιοχ του αντιπλου με τον πακτη κτοχο της μπλας να αναζητει το χρο και το χρνο που ευνοον περισστερο την ομδα. Η Ισπανα εχε επσης την ικαντητα να δημιουργε ομαδικς φσεις με βσει τις ατρομικς ικαντητες των παικτν της κι τσι προκυπταν εξαιρετικς μνι συνεργασας πως π.χ. Πικ με Πουγιλ του Ινιστα με τον Τσβι.
Αρκετο σως να σκφτεστε κι οχι δικα, τι η Ισπανα αγωνστηκε σχεδν πανομοιτυπα με την Μπαρτσελνα. Ωστσο κτι ττοιο αφ’ ενς σε καμα περπτωση δε μεινει την τερστια επιτυχα κι αφ’ ετρου κι αυτ εναι το πιο σημαντικ- μεταφρει ενα καθαρ κι ακριβς μνυμα στον κσμο του ποδοσφαρου: οτι δηλαδ εναι εφικτ μ’ αυτ το στιλ παιχνιδιο να γνει κανες παγκσμιος πρωταθλητς ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΛΑ...
 Βεβαως υπρχουν αρκετο φλοι και “ειδικο” του αθλματος που υποστηρζουν οτι αυτ το στιλ , αυτς ο τρπος παιχνιδιο της Μπαρτσελνα και κατ’ επκταση της Εθνικς Ισπανας εναι αρκετ προβλψιμος και κποιες στιγμς κουραστικς. Ομως η διαπστωση αυτ δεν αποτελε εν τλει αδυναμα αλλ ενα τερστιο πλεονκτημα. Αυτ ακριβς η προβλεψιμτητα στην οποα αναφρονται, κνει τη Μπαρτσελνα να μοιζει ως μια απο τις πιο ελκυστικς ομδες αλλ κυρως νναι η πιο δυσκολοκατβλητη ομδα αυτ την στιγμ στον κσμο. Ολοι ξρουν πως παζει, ελχιστοι κατφεραν να την αντιμετωπσουν, κανες δεν αποδεχθηκε καλτερς της.
 Πριν λγο καιρ ο σπουδαος Γιχαν Κριφ εχε δσει την δικ του απντηση, σ’ αυτ την κριτικ οτι δηλ. η Μπαρτσελνα που ουσιαστικ αυτς δημιοργησε, ταν μια προβλψιμη ομδα. Ο Ολλανδς εχε υπερασπιστε αυτ το στοιχεο γρφοντας στην αθλητικ εφημερδα της Βαρκελνης “Ελ Μοντο Ντεπορτβο” τον κατα τον διο ορισμ της μεγλης ομδας. Για τον Κριφ λοιπν κθε μεγλη ομδα εναι  υτ που δεν κρβεται, που δεν χει μυστικ, που δεν φοβται να σου δεξει πως παζει, που αναλαμβνει την πρωτοβουλα, που κνει στο γπεδο οτι ακριβς σου υπσχεται, που χει ενα παιχνδι πολ δικ της, που τελειοποιε μσω της επανληψης τους τρπους της, που εχει προκισμνους πακτες που θτουν το ταλντο τους στην υπηρεσα του συνλου και που δεν σταματ να τρχει, να πιζει και να μοχθε οτε στις βραδις που η διαφορ της απο τον αντπαλ της εναι τερστια.
Μεγλη ομδα εναι  αυτ που παζει για να κερδζει φλους κι χι για να κερδζει κνοντας εχθρος”.
Ο υπροχος αυτς ορισμς του Κριφ ταιριζει γντι στην καλτερη ομδα του καιρο μας. Ποτ στο παρελθν μια ομδα δεν σρωσε λους τους ττλους σε μια σεζν. Η Μπαρτσελνα το κατφερε χρη στην αγια προβλεψιμτητ της. Κατ’ ακολουθα. το διο πτυχε και η Εθνικ Ισπανας (και πρωταθλτρια Ευρπης και πρωταθλτρια Κσμου). Γι’ αυτν την ομδα η εφαρμογ του παιχνιδιο της εναι η προτεραιτητ της κι χι τα τρικ, οι διαβολις, η εξουδετρωση του αντιπλου δια μσου της ενδεδειγμνης στρατηγικς. Γι’ αυτ την ομδα δεν υπρχουν αμυντικο κι επιθετικο πακτες αλλ ΑΜΥΝΟΜΕΝΟΙ και ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΟΙ. Εναι χαρακτηριστικ η επιγραφ που δεσπζει στην εσοδο της Ακαδημας της Μπαρτσελνα την περφημη La Masia: “ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΟΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ (ξρουν να) ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ ΝΑ ΑΜΥΝΟΝΤΑΙ...”.
Τελικ οι επιτυχες της Μπρτσα αλλ και της Εθνικς Ισπανας σε μια εποχ κρσης των αξιν, στυγνο επαγγελματισμο κι απροσμτρητης πεσης, αποτελον ενα ποδοσφαιρικ μθημα που διδσκει οτι μια ομδα μπορε να επιτχει υψηλος στχους παζοντας πρτα και πνω απ’ λα για να κερδσει κι χι για να μην χσει, αποδεικνοντας τσι οτι ο σκοπς δεν αγιζει τα μσα, γιατ πως χει γρψει κποιος φημισμνος συγγραφας: ”Ο σκοπς αγιζει τα μσα εφσον υπρχει κτι που αγιζει τον σκοπ”.